Labyrinth , of ik toen ook ,

hopeloos sprookjes liefhebber was nee niet helemaal , maar kid-goth zou je het kunnen noemen , toen goth bijna altijd al wel electronische muziek was , maar ook hippie's zouden dit al doen in de sixtie's die je eerder een gitaar toebedeeldt , maar ik weet dat waar is , om de geluiden alleen al van apparaaten in huis , en drugs , oké , goth toen , toen Labyrinth uitkwam was een zijstroming van new-wave , die aardig veel meer hits neerzette dan je zou vermoeden , drugs mocht stiekem , maar ook zonder drugs gebruik scoorde je veel beter , veel goth toen gingen nooit liegen over drugs , zeg nooit , nooit , en deze film was de zo veelste 'bowiefilm' , dus ik keek hem in mijn laatste maanden als 'klootzak' van zwemmen , omdat ik op de L.T.S. zat in Appingedam wist bijna niemand wat over mijn scholing , met luidruchtig gedrag , waar anderen pas wat van zeiden als er dagen later door anderen daar over ging , wat mij 'anders' maakte , toch hield ik wel vrienden , om dat ik ook weg liep met dit soort soft gedoe , Simple Minds verloor hun plaats niet op de radio , the Cure wel , maar maakte wel de meeste omzet , de term subcultuur was nog nooit zo duidelijk neergelegdt als toen , met soms echt bij de schouder gepak door wildvreemden om de t-shirts die je droeg , wat niet zo èèn twee drie bijelkaar paste , pop-muziek en alternatieve muziek , Bowie heeft die niet alleen meer die titel , alle muziek te kunnen doen , maar heeft wel daardoor bij mij wel predikt rolmodel wel verdiendt in het brengen van omgaan met alles , ook al gebruik je drugs , maar moest hij hier over liegen , maar gooide al dat vertrouwen weg in de ninetie's alle bands kregen met electronische muziek hun re-mixen , soms twaalf versies als je de cd-single kocht , van classic metal , ergens vindt ik deze lieve film er wel en niet de inspiratie van , maar wel de uitvoering van de kleding , trollen , hun Labyrinth , wat de start was van praktische alle 'mysterie'-trends die volgenden , maar ook de smeltpot weer dicht deed , goth werdt ineens Goth , met hoofdletter , tatoo's met dit soort lijnvoering horen ineens weer bij Metal en klassieke muziekkennis hoort hier ineens bij , met zo'n film de liefst 'tijdsbom' eigenlijk om in te zien dat er een visuele uitvoering is en auduele uitvoering maar er wel weer een tijd komt dat de smeltkroes weer open barst om dit , met wat weer valt te doen , terug vallen op Labyrinth en het cartoon gehalte , vroeger te moeilijk nog voor een met de handgetekende strip , en nu 'makkelijk' of in ieders geval voor te stellen als makkelijker te maken als toen , en in kleurstelling mischien toch duidelijk Jim Henson zijn pedagogische lijn tot peuters laten lachen aan toe , en weer terug Opa en Oma , maar toen zijn streep onder dat paarse kopje met een pruikje en plastic ogen , moraal over brengen op een geloofwaardige manier ging bijna niet meer , en voor wie al die goth of mysterie esthetica zat is nog steeds een film om wel nog eens te zien , maar ook te verlangen naar een paarse handpop die wijs en lief is en dus niet scheld dat die aan de drugs zit .